De Amerikaanse terugtrekking vorige week rond de Groenland-tarieven heeft duidelijk gemaakt dat er drie reacties mogelijk zijn op heffingen vanuit Washington. “Eén optie is om ze te accepteren, zoals de Europese Unie deed met een importheffing van vijftien procent om de Amerikaanse steun voor Oekraïne te behouden. Een andere optie is vergelding, zoals China deed door eigen heffingen in te voeren, wat leidde tot een korte handelsoorlog voordat een overeenkomst werd bereikt. Een derde mogelijkheid is weerstand vanuit de financiële markten, zoals afgelopen week zichtbaar was,” zegt Anthony Willis, senior econoom bij Columbia Threadneedle.
Wat de verschillende beleidsomkeringen van de regering-Trump ook zijn, de wereld opereert momenteel in een omgeving van aanhoudend hogere Amerikaanse tarieven. “In 2018, toen president Trump voor het eerst sprak over handelsmaatregelen, lag de gemiddelde effectieve Amerikaanse heffing rond vier procent. We begonnen 2025 met een effectief tarief van 2,5 procent, maar eindigden het jaar op 14,4 procent. Ondanks het gepraat over ‘TACO’ (Trump Always Chickens Out) en de suggestie dat deze maatregelen nooit volledig worden doorgezet, opereert de wereld nu in een regime van importheffingen die aanzienlijk hoger liggen dan op enig moment in de afgelopen zeventig jaar,” zegt Willis.
Willis merkt op: “Ondanks onrustige geopolitiek blijft de economische achtergrond solide, met een cyclische opleving die wordt ondersteund door stimulerende overheidsmaatregelen en een ruim monetair beleid. Nu het cijferseizoen nadert, wordt nog steeds positieve winstgroei verwacht.”
De Amerikaanse heffingen zullen waarschijnlijk langere tijd van kracht blijven, waarbij ongeveer twee derde is opgelegd onder de International Emergency Economic Powers Act (IEEPA), een wet die doorgaans wordt ingezet voor nationale veiligheidszorgen. Willis legt uit: “De regering-Trump heeft de grens tussen economisch en veiligheidsbeleid steeds verder opgerekt. Als de IEEPA-tarieven zouden worden opgeheven, zou het effectieve tarief dalen tot 8 procent, waardoor de overheidsinkomsten zouden dalen van 2300 miljard dollar naar 1200 miljard dollar. Dat is een grote verandering, gezien de impact op het begrotingstekort en de obligatiemarkten. Huishoudens zouden de jaarlijkse kosten van de heffingen zien dalen van ongeveer 1200 dollar naar 600 dollar, terwijl de rem op het bruto binnenlands product zou verschuiven van –0,4 procent naar een stimulans van plus 0,1 procent.”
