Alexis Bienvenu, Beheerder, La Financière de l’Échiquier.
 Alexis Bienvenu |
Het land waar God een handje toesteekt in het voetbal, heeft namelijk nog een andere zegen: de Dode Koe. Daarmee doelen we niet op het gerenommeerde plaatselijke rundvlees, maar op de 'Vaca Muerta', een streek in Patagonië die volgens de U.S. Energy Information Administration (EIA) een vindplaats van wereldklasse is voor fossiele brandstoffen: ze herbergt de op drie na grootste voorraad technisch ontginbare schalieolie ter wereld en de op één na grootste voorraad schaliegas. Voor een land dat al decennialang worstelt om zijn economie overeind te houden, klinkt dat als een mirakel.
De stijging van de olieprijs is er nu al merkbaar: de export van energieproducten, die sinds twee jaar groter is dan de import, schiet de hoogte in. In maart vertoonde de energiebalans volgens een door Bloomberg geciteerde nota van JPMorgan het hoogste saldo ooit. Daardoor kan de centrale bank eindelijk haar dollarreserves weer aanvullen. Het beste bewijs van die ommekeer is de Argentijnse peso: die gaat doorgaans in dalende lijn, maar is dit jaar al bijna 6% gestegen tegenover de dollar.
De president van het land jaagt die ontwikkeling gretig aan. Sinds hij eind 2023 aan de macht kwam, voert hij een grootschalig dereguleringsprogramma uit op ecologisch en economisch gebied. In 2024 kwam daar nog het RIGI bij (Régimen de Incentivo para Grandes Inversiones) om buitenlandse investeerders aan te moedigen de energiesector en mijnbouw in het land te ontwikkelen. De recente hervorming van de Argentijnse gletsjerwet, vooral met het oog op mijnbouw, vormt het sluitstuk van die beweging.
Maar net als in de andere olie-exporterende landen, inclusief de Verenigde Staten, is de economische balans niet eensluidend positief. De inflatie, die sinds het aantreden van Javier Milei sterk gedaald was, trekt weer aan en zou in 2026 naar verwachting zo'n 29% bedragen. Vergeleken met de afgelopen jaren is dat weliswaar nog een bescheiden niveau, maar het is een koude douche voor de Argentijnse bevolking, terwijl tegelijk de groeivooruitzichten naar beneden zijn bijgesteld tot 3,3% in 2026 (volgens de Bloomberg-consensus).
Hoewel Milei op het vlak van olie, gas en landbouw onmiskenbaar doelpunten heeft gescoord, is de wedstrijd van de voor december 2027 geplande presidentsverkiezingen dus nog lang niet gespeeld. Volgens de Latam Pulse-peiling is de populariteit van de president gezakt tot ongeveer 36%, het laagste niveau sinds hij op het politieke toneel verscheen.
In de Vaca Muerta staat echter meer op het spel dan de toekomst van de president. Meer zelfs dan de toekomst van Argentinië alleen. De groei van de olie- en gasproductie in de streek zal namelijk bepalend zijn voor een deel van de wereldeconomie, want energie-importerende landen willen hun bevoorrading diversifiëren om minder afhankelijk te worden van de Perzische Golf. Daarin speelt Argentinië, samen met andere Latijns-Amerikaanse landen, een sleutelrol. Zijn aandeel in de wereldwijde olieproductie bedraagt nog altijd minder dan 1%, maar stijgt snel. De grootste uitdaging is transport. Daarom zijn er pijpleidingen in aanbouw, die de olie-export vanaf 2027 fors kunnen opdrijven. Tegen 2030 kan het land toetreden tot de eredivisie van olie- en gasproducenten en een stabiliserende factor worden in de wereldeconomie. Veertig jaar na het Argentijnse mirakel in de wereldbeker voert de 'hand van God' het land opnieuw naar hogere sferen – alleen manifesteert ze zich ditmaal in de vorm van een Dode Koe.
