"Het is een paradox die de kern van het internationale monetaire stelsel raakt: centrale banken blijven valutareserves opbouwen, maar zetten deze steeds minder in”, stelt Gary Smith, obligatie-expert bij vermogensbeheerder Columbia Threadneedle. Wat wel duidelijk is: er is geen sprake van een de-dollarisering, maar wel van een geleidelijke diversificatie naar andere valuta.

“In een wereld die wordt gekenmerkt door geopolitieke spanningen, versnippering van toeleveringsketens en economische schokken, worden reserves steeds minder als beleidsinstrument en steeds meer als een soort verzekeringspolis beschouwd”, aldus Smith. Reservebeheerders verwachten dat het aandeel van de Amerikaanse dollar in de wereldwijde reserves zijn langdurige daling zal voortzetten, maar de munt blijft profiteren van de ongeëvenaarde liquiditeit en zijn centrale rol in de mondiale financiële wereld. “Wat we nu zien, is geen ‘de-dollarisering’, maar een geleidelijke diversificatie.”

Goud profiteert

“Goud zal waarschijnlijk blijven profiteren van deze trend, aangezien centrale banken op zoek zijn naar extra bescherming tegen geopolitieke risico’s en onzekerheden door sancties. Tegelijkertijd vindt de diversificatie van reserves steeds vaker plaats over een breed scala aan valuta’s, in plaats van zich te concentreren rond één enkele uitdager van de dollar.”

"De belangrijkste macro-economische conclusie is dat vertrouwen, veerkracht en financiële soevereiniteit steeds waardevoller worden bij de beleidsvorming. Landen zijn bereid een hogere premie te betalen voor economische zekerheid, zelfs ten koste van efficiëntie. Die verschuiving geeft het beheer van reserves, kapitaalstromen en de bredere mondiale financiële wereld een nieuwe vorm."

“De dollar blijft stevig in het centrum van het systeem staan, maar de trend is in de richting van een meer gefragmenteerd en gediversifieerd landschap. De vraag is niet langer óf reservebeheerders zullen diversifiëren, maar hoe snel en hoe ver het zal gaan.”