Pierre Pincemaille, Algemeen Secretaris van Gestion DNCA Investments.
Een snelle blik in de achteruitkijkspiegel herinnert eraan dat het afgelopen jaar allerminst rustig verliep, verre daarvan. De invoering van douanetarieven, de Chinees-Amerikaanse confrontatie, het Deepseek-moment en de op- en neergaande olieprijzen door gewapende conflicten waren allemaal gebeurtenissen die de wereldwijde groei hadden kunnen temperen. Dat is echter niet gebeurd, volgens het Internationaal Monetair Fonds zou die zelfs hoger dan 3% moeten zijn.
Afgezien van de veerkracht van de consumptie is het vermogen van de economieën om deze schokken op te vangen toe te schrijven aan twee belangrijke trends. De regeringen liggen aan de basis van de eerste, met een grotendeels expansionistisch begrotingsbeleid. Het meest opvallende voorbeeld hiervan in 2025 was de stemming van de OBB*, die het Amerikaanse tekort de komende tien jaar met 3,8 biljoen dollar zal doen toenemen, aldus het CBO**. Meer recent sloot Japan, na de verkiezing van de nieuwe premier Sanae Takaichi, zich bij dit regime van 'fiscale dominantie' aan.
Maar ook de privésector blijft niet achter met de heropleving van de investeringen, met name in de sectoren gerelateerd aan AI. Op nationaal niveau hebben de CapEx van de Amerikaanse technologiebedrijven in datacenters (400 miljard dollar in 2025) de futloosheid van residentieel vastgoed immers meer dan goedgemaakt. Meer in het algemeen heeft de handel in technologische producten volgens de Wereldhandelsorganisatie in 2025 een belangrijke bijdrage geleverd aan de kracht van de wereldhandel.
Dankzij deze onderliggende trends was het afgelopen boekjaar goed voor aandelenbeleggers. Ondanks de overheersing, zowel in termen van kapitalisatie als van media-aandacht van de Amerikaanse technologiesector, is het nuttig om eraan te herinneren dat het de Europese banken zijn die het jaar als koploper afsluiten (+67%) en die de prestaties van de zone omhoog trekken. Aan de andere kant van de Atlantische Oceaan heeft de aandelenmarkt 'de muur van ongerustheid beklommen' om die uitdrukking te bezigen en zit hij nu op een verwachte koers-winstverhouding over 12 maanden van 22×, terwijl de consensus voor dit jaar een winstgroei per aandeel van 15% verwacht …
De fotofinish bij de obligatieklasse is duidelijker. Kredieten, die het jaar 2025 waren begonnen met al historisch krappe spreads, sloten het jaar zoals verwacht slechts met een lichte stijging af (overeenstemmend met de carry***). Op het gebied van staatsschulden was het verschil in rendementen groter: de aankondiging van het Duitse herstel, die afweek van de historische doctrine van budgettaire soberheid, veroorzaakte spanningen op de rendementen van de nationale staatsobligaties. Het is dus een vlak jaar voor het segment van de staatsobligaties van de eurozone (+0,6%), in tegenstelling tot hun Amerikaanse tegenhanger (+6,3% in euro) die geprofiteerd heeft van drie verlagingen van de beleidsrente in 2025.
Het beeld zou niet volledig zijn zonder het over de metalen, met name edelmetalen, te hebben. Dit zijn de grote winnaars van 2025, met goud dat het jaar 42% hoger afsloot (in euro). Gezien de grote geopolitieke gebeurtenissen en de vrees voor een devaluatie van de valuta, zijn de beleggers, allereerst de centrale banken, teruggevallen op hun reflexen van weleer door zich te richten op dit reserveactivum. Maar industriële metalen en met name koper zijn niet achtergebleven, gedreven door de investering in AI en de energietransitie.
Deze vaststellingen doen natuurlijk vragen rijzen over de optimale allocatie aan het begin van 2026. Wat de obligatieklasse betreft, is het fenomeen van een steiler wordende curve in 2025, waardoor men eindelijk vergoed kan worden voor het verstrijken van de tijd, een belangrijke paradigmaverschuiving. De alfageneratie dit jaar zal waarschijnlijk plaatsvinden via de geografische allocatie, met een opportuniteit in de eurozone na een matig jaar, gekoppeld aan het ontbreken van anticipatie op een daling van de kortlopende rente in 2026. Tegelijkertijd verwachten beleggers dat de Fed twee renteverlagingen zal doorvoeren.
Wat aandelen betreft, zal de waardering centraal moeten blijven staan in een context van hoge langetermijnrentevoeten en optimistische winstgroeiverwachtingen. De duurte van de Amerikaanse aandelenmarkt zou beleggers ertoe moeten aanzetten beleggingsopportuniteiten met een beter risico-rendementsprofiel in andere geografische zones te zoeken.
Tot slot mogen we de metalen niet uit het oog verliezen, die worden gedragen door specifieke onderliggende trends en die al hun waarde hebben bewezen in een diversificatiestrategie in 2025, indien de geopolitieke gebeurtenissen zich zouden herhalen. Het jaar 2026 neemt al een vliegende start …
* One Big Beautiful Act vs. One Beautiful Bill;
** Congressional Budget Office;
*** +3% voor het krediet Euro IG en +5,3% voor het HY.
