- De sluiting van de Straat van Hormuz geldt als de grootste olieschok sinds de Tweede Wereldoorlog en past binnen een bredere structurele verschuiving van de wereldeconomie richting veiligheid en weerbaarheid.
- Aantrekkelijke kansen in opkomende markten, veiligheid-gedreven investeringen en nationale kampioenen
- Schokken volgen elkaar op en zijn structureel van aard; aandelen en obligaties alleen volstaan niet meer
- Het sentiment rond kunstmatige intelligentie is te somber; aanwijzingen wijzen op een aanhoudende supercyclus
Londen, 15 mei 2026 – J.P. Morgan Private Bank heeft zijn Mid-Year Global Investment Outlook 2026: Promise and Pressure gepubliceerd. In het rapport worden de krachten geanalyseerd die de wereldwijde markten halverwege een cruciaal jaar hertekenen.
“Begin 2026 identificeerden wij mondiale fragmentatie, inflatie en kunstmatige intelligentie als de bepalende krachten voor het beleggingsklimaat. De ontwikkelingen sindsdien hebben hun belang alleen maar vergroot. Nu deze thema’s samenkomen en versnellen, dwingen ze beleggers om fundamenteel anders te denken over hoe ze hun portefeuilles kunnen opbouwen, beschermen en laten groeien,” zegt Grace Peters, co-head Global Investment Strategy bij J.P. Morgan Private Bank.
“Het grootste risico voor beleggers is tegenwoordig niet de volatiliteit zelf, maar de neiging om erop te reageren. Juist in dit soort periodes kan het terugtrekken uit de markt de kostbaarste fout blijken. Ondanks aanzienlijke geopolitieke onzekerheid bereiken markten nog altijd recordniveaus. Gedisciplineerd belegd blijven, met een langetermijnvisie, onderscheidt robuuste portefeuilles van de rest,” aldus Stephen Parker, eveneens co-head Global Investment Strategy bij J.P. Morgan Private Bank.
De Mid-Year Global Investment Outlook 2026 bouwt voort op deze drie thema’s en analyseert hoe zij zijn versneld, met aandacht voor risico’s, kansen en implicaties voor beleggers.
Fragmentatie: structurele verschuiving, geen incident
De sluiting van de Straat van Hormuz markeert de grootste verstoring van de olievoorziening sinds de Tweede Wereldoorlog. Voor beleggers is vooral van belang wat dit signaleert: geen geïsoleerde gebeurtenis, maar een nieuwe fase in de structurele verschuiving van een efficiënte naar een veiligere en veerkrachtigere wereldeconomie.
Markten hebben deze ontwikkeling al deels ingeprijsd. Europese defensieaandelen verdubbelden in 2025, grondstoffenbedrijven stegen met meer dan 30% en goud won in drie jaar tijd 130%. De vraag voor beleggers is niet óf fragmentatie realiteit is, maar of portefeuilles hierop zijn ingericht. “Beleggers moeten balanceren tussen niet overreageren op kortetermijnnieuws en het niet negeren van structurele trends. Wij zien aantrekkelijke kansen in opkomende markten, veiligheid gedreven investeringen en nationale kampioenen in een steeds meer gesplitste wereld,” aldus Peters. Inflatie: opeenvolgende schokken worden de norm Zelfs vóór het conflict in Iran lag de inflatie in de VS rond de 3%. De stijging van energieprijzen versterkt een structureel probleem: in de jaren 2020 zijn de consumentenprijzen in de VS cumulatief met meer dan 25% gestegen, terwijl traditionele obligaties slechts circa 5% rendement opleverden. Nu zowel aandelen als obligaties onder druk staan, volstaat een traditionele portefeuille niet langer. Beleggers moeten hun instrumentarium verbreden, met onder meer reële activa, actieve strategieën en een gedisciplineerd plan dat bestand is tegen aanhoudende inflatiedruk.
“Grondstoffen gerelateerde aandelen, infrastructuur en vastgoed bieden kasstromen die beter bestand zijn tegen inflatie en leverden historisch rendementen van 8% tot 12% per jaar,” zegt Parker. “Toch heeft bijna 80% van de family offices geen blootstelling aan infrastructuur, ondanks zorgen over inflatie.” Hij wijst daarnaast op het belang van macro hedgefondsen en relative-value strategieën, die ook in 2022 positieve rendementen behaalden toen zowel aandelen als obligaties daalden.
Kunstmatige intelligentie: supercyclus wordt onderschat
Kunstmatige intelligentie kan uitgroeien tot een van de krachtigste deflatoire krachten van deze generatie. Door kennis goedkoper te maken en productiviteit te verhogen zonder extra arbeid, kan AI de economische output aanzienlijk vergroten. Toch richt het dominante narratief zich nog altijd op ontwrichting: banenverlies, werkloosheid en het onder druk komen te staan van bestaande businessmodellen.
“AI vermindert de schaarste aan expertise, net zoals elektriciteit ooit de beperking van energie wegnam en computers die van informatie,” zegt Peters. “De impact is moeilijk te waarderen, en juist daarom worstelen markten ermee.” Beleggers wordt geadviseerd te profiteren van de groei van datacenters, kansen in private markten te verkennen en sectoren te vermijden die kwetsbaar zijn voor ontwrichting.


