Waar geopolitieke spanningen en toenemende marktonzekerheid voorheen steevast leidden tot een uitstroom van kapitaal uit opkomende markten, laten ze ditmaal een opmerkelijke veerkracht zien, stelt Tim Ash, Senior EM Sovereign Strategist bij RBC BlueBay.

"Ondanks geopolitieke onrust, een sterkere dollar en hoge energieprijzen blijven valuta van opkomende markten en hun obligatiemarkten opvallend stabiel.” Deze historische draai kent een aantal duidelijke pijlers. Zo verminderen de afbrokkeling van instituties en beleidsonzekerheid in met name de VS het traditionele 'veilige haven’-effect. Beleggers spreiden hun risico's liever elders, en opkomende markten hebben hiervan geprofiteerd. Ook heeft proactief en orthodox monetair beleid in opkomende markten bijgedragen. Ash: "Veel centrale banken grepen al in een vroeg stadium in tegen de oplopende inflatie sinds de coronacrisis. Door deze opgebouwde voorsprong ontstaat er nu juist ruimte om de rente te verlagen."

Turkije

Hervormingen en afgeronde schuldsaneringen zijn een andere pijler. "Landen als Argentinië, Turkije en Egypte zetten vol in op hervormingen, vaak onder toezicht van het IMF. Daarnaast is de golf van schuldsaneringen, zoals in Sri Lanka en Ghana, inmiddels grotendeels achter de rug."

Tot slot bieden hoge energieprijzen en strategische defensieovereenkomsten netto-exporteurs van grondstoffen en geopolitieke spillanden zoals Turkije en Pakistan extra rugwind.

Opkomende markten worden kortom niet langer automatisch meer gezien als de zwakste schakel. Die twijfelachtige eer verschuift steeds vaker naar ontwikkelde markten, stelt de strateeg. "Of deze structurele convergentie aanhoudt, hangt meer af van het beleid in de ontwikkelde markten dan van dat in de opkomende markten.”