Enkele dagen geleden maakte het private debt fonds Blackrock TCP Capital Corp bekend dat de inventariswaarde een duik maakt van bijna 20%. Het fonds verstrekt krediet aan middelgrote en kleine ondernemingen, vaak in samenhang met private equity transacties binnen de groep. Een combinatie van afschrijvingen op slechte kredieten en een fonds dat zelf maar liefst 2.3 hefboom heeft (2.3x meer door schuld dan kapitaal gefinancierd) ondermeer via bancair krediet.
Is dit weer een “kanarie in de koolmijn”? Dit na bijvoorbeeld het faillissement van leverancier van auto-onderdelen First Brands waar 2.3 mia USD zoek is sinds vorig jaar en een fraude-onderzoek loopt? Of na het faillissement van Tricolor Auto Group in september met bijna 10 mia USD aan schulden? En wat te denken van het failliete PosiGen Solar dat beschuldigd wordt van haar activa dubbel in pand te geven en een put van 500 mio USD achterlaat?
MSCI Private Capital gegevens maken veel duidelijk: de afschrijvingen in senior leningen door private debt fondsen zijn maar liefs verdrievoudigd zijn sinds 2022. 13% van hun leningen hebben afschrijvingen van 20% of meer. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat investeerders hun geld wegtrekken uit deze private debt fondsen. Fond Focus News bericht van outflows van maar liefst 7 mia USD in de US alleen al, per einde 2025.
Na de financiële crisis van 2008 is private kredietverlening sterk gegroeid in de VS maar ook in Europa. Dat hangt nauw samen met de verstrenging van de Bazelnormen (Bazel III, later Bazel IV). Deze leggen hogere kapitaalvereisten en risicowegingen op voor bedrijfskredieten naast liquiditeitsregels en strengere stresstests. Sindsdien hebben de banken zich enigszins teruggetrokken uit het segment KMO leningen en “LBO” financiering. Een gat dat gretig (en door bewuste overheidspolitiek) werd gevuld door de opkomende “private debt” fondsen, “direct lending” fondsen en de kredietafdeling van private equity firma’s.
Deze financiering buiten het bancaire systeem kent vaak minder regulering, langere looptijden, hogere spreads en maatwerk. Maar minder regels leidt vaak ook tot een minder doordachte aanpak en meer risico’s. De eerste signalen dat het kan mislopen zijn, zowel bij lending platformen in de UK, nu dus ook bij de gespecialiseerde debt fondsen, weliswaar vooral in de VS.
De vraag is vooral of er een systeemrisico voor de financiële sector is opgebouwd. Banken die excessief lenen aan debt fondsen die op hun beurt probleem kredieten verstrekken. Het doet een belletje rinkelen. Voorlopig blijkt dat mee te vallen en geven de banken geen signalen. Een UK rapport, gericht aan de House of Lords, van januari 2026 over dergelijk systeemrisico zegt echter onomwonden dat men het “gewoonweg niet weet”… Wordt ongetwijfeld vervolgd.
