“We blijven voorspellen dat de wereldwijde groei sterker zal zijn dan algemeen verwacht, wat een gunstig klimaat creëert voor risicovolle activa”, zegt David Rees, hoofd Global Economics bij Schroders . “Maar nu centrale banken van plan zijn om eenmalige dalingen van de inflatie aan te grijpen om de rente verder te verlagen en het monetaire beleid soepel te houden, blijven we bezorgd dat een te hoge groei uiteindelijk zal leiden tot een hogere inflatie. Dergelijke risico's kunnen de langetermijnrente doen stijgen, wat zal leiden tot meer marktvolatiliteit en de kwetsbare dynamiek van de staatsschuld opnieuw blootlegt.”
 David Rees |
De grootste verandering in de basisprognose van de economen van Schroders is misschien wel dat zij nu uitgaan van verdere renteverlagingen in de VS en het VK. Voor alle duidelijkheid: zij zijn niet van mening dat een verdere versoepeling op basis van de macro-economische fundamenten volledig gerechtvaardigd is, met name in de VS, waar de consumentenbestedingen sterk stijgen. Maar de beleidsmakers lijken de voorkeur te geven aan een versoepeling en zullen daarom waarschijnlijk elke gelegenheid aangrijpen om de rente te verlagen.
In het Verenigd Koninkrijk zullen begrotingsmaatregelen de totale inflatie in april waarschijnlijk terugbrengen tot de doelstelling van 2%, terwijl in de VS de recente prijsgegevens kunstmatig lijken te zijn gedrukt door het wegvallen van de gegevens van oktober, op een moment dat velen zich zullen richten op de daling van de huurprijzen. Deze factoren kunnen beleidsmakers een kans bieden om dit jaar het monetaire beleid te versoepelen. Maar nu de groei op peil blijft en er weinig betrouwbare aanwijzingen zijn voor een echte verslapping van de arbeidsmarkt, terwijl de kerninflatie voor diensten nog steeds hoog is, neemt het risico op een vervelende inflatieschok in de toekomst toe. De economen van Schroders verwachten dat de Amerikaanse bbp-groei dit jaar boven de 3% zal uitkomen, aangezien de fors stijgende consumentenbestedingen waarschijnlijk een impuls zullen krijgen door aanvullende monetaire en fiscale beleidsmaatregelen en door sterke investeringen in technologie. De werkgelegenheid zou zich moeten herstellen. De robuuste vraag, in combinatie met een strenger immigratiebeleid dat het aanbod van arbeidskrachten zal beperken, zal immers de arbeidsmarkt opnieuw verkrappen en de reële lonen ondersteunen. Wij zijn dan ook van mening dat de risico's eerder in de richting van een hogere inflatie neigen.
In de eurozone ligt de groei op koers om de consensusverwachtingen voor 2026-2027 te overtreffen. De productiesector zal weer aan kracht winnen, met name in Duitsland, waar de uitgaven voor defensie en infrastructuur verder zullen toenemen. De algemene inflatie zal begin 2026 tijdelijk dalen tot onder de doelstelling van de Europese Centrale Bank (ECB). Maar wegens de aanhoudende, door lonen aangedreven inflatie in de dienstensector zal de ECB waarschijnlijk het monetaire beleid verkrappen vanaf medio 2027 .
De groei in het Verenigd Koninkrijk blijft traag en tijdelijke dalingen van de algemene inflatie zullen de Bank of England waarschijnlijk aanzetten tot verdere renteverlagingen in het voorjaar. Het deflatoire begrotingsbeleid dat de energie-inflatie tempert, kan echter de onderliggende druk intact laten, vooral omdat de arbeidsmarkt nog geen duidelijke tekenen van verslapping vertoont. Een opwaartse inflatieverrassing in 2027 is dan ook mogelijk, wat de Bank of England waarschijnlijk zou weerhouden van verdere renteverlagingen en wat opnieuw een opwaartse druk zou kunnen uitoefenen op het rendement van langlopende overheidsobligaties. Daardoor zouden de begrotingsrisico's weer op de voorgrond kunnen treden.
De Chinese economie kan een tijdelijk herstel laten zien, maar de aanhoudende deflatoire neergang op de vastgoedmarkt suggereert dat de opleving niet zal aanhouden naarmate de stimulerende effecten verdwijnen. Door de gematigde binnenlandse vraag is het onwaarschijnlijk dat bedrijven de hogere wereldwijde grondstofkosten zullen doorberekenen aan de gezinnen, hoewel exporteurs dat wel zouden kunnen doen. Dat zou de prijsdruk naar het buitenland kunnen verschuiven, waardoor de inflatie van goederen in andere economieën een opwaarts momentum zou krijgen.
