AI belooft op termijn hogere productiviteit, maar de noodzaak voor enorme investeringen jaagt de kosten op, zet marges onder druk en vergroot de verschillen tussen winnaars en verliezers op de beurs, stelt beleggingsstrateeg Rob Almeida van vermogensbeheerder MFS.

De hamvraag onder beleggers is niet of AI de productiviteit zal verhogen of niet, aldus Almeida. De echte vraag is: wie draait er financieel op voor lagere marges, verlies van marktaandeel of het verlies van klanten? Nu worden financiële constructies, langlopende beleggingen en oplopende koers-winstverhoudingen nog beloond. Maar voor hoelang? Want er is al sprake van een omslag waarin schaarste, herinvesteringen en prijszettingsmacht de boventoon voert.

De toename van productiviteit door AI zal op de lange termijn waarschijnlijk een deflatoir effect hebben omdat toetredingsdrempels in veel sectoren lager worden en er meer en nieuwe concurrentie ontstaat. Maar de realiteit blijkt weerbarstiger, aldus Almeida. “AI op grote schaal uitrollen vraagt om enorme investeringen in onder meer datacenters, halfgeleiders, geheugen, stroomopwekking, transmissienetwerken en koelsystemen. De technologie zelf is digitaal, maar de onderliggende infrastructuur is allesbehalve virtueel.”

"Dat is van belang omdat de wereldeconomie deze fase is ingegaan na jaren van beperkte investeringen. Er is op dit moment simpelweg niet genoeg infrastructuur voorhanden die AI, reshoring en dus een weerbaardere economie mogelijk kan maken. De vraag stijgt sneller dan de wereld kan bijbenen, en deze onbalans drijft de kosten op. Het is ook een van de belangrijkste redenen waarom de rente hoog is gebleven,” stelt Almeida.

Consumenten en bedrijven voelen de hogere kosten " Dit is niet tijdelijk, maar hangt samen met veranderingen in de economie die verstrekkende gevolgen hebben." Volgens Almeida kan kan niet elk bedrijf deze kosten blijven absorberen of doorberekenen. "Als dat wel zo was, zou de inflatie nu veel hoger liggen. De aanhoudend hogere kosten zullen waarschijnlijk leiden tot grotere verschillen in winstgevendheid tussen sectoren en individuele bedrijven. Ondernemingen die beschikken over schaarse hulpbronnen, essentiële producten leveren zoals halfgeleiders of een sterke prijszettingsmacht hebben, profiteren daar nu al van. Bedrijven met gemakkelijk vervangbare producten of diensten die al gebukt gaan onder zware concurrentie, zullen het steeds lastiger krijgen om hun marges op peil te houden. Op termijn zullen die verschillen verder toenemen. Juist daarom moeten beleggers dat goed in de gaten te houden."