Christopher Dembik, Senior Investment Strategy Adviser Pictet Asset Management

Voetballen.

Belasting heffen.

Volgens Eurostat kent Frankrijk 348 verschillende belastingen. Denemarken, dat op de tweede plaats komt, heeft er 'slechts' 132, terwijl Duitsland er 90 telt.

Elk jaar int de Franse staat een recordbedrag aan belastingen: ongeveer 1.300 miljard euro, of 45,3% van het bbp. Deze belastingdruk is gebaseerd op een zeer groot aantal heffingen, waarvan sommige weinig effectief zijn. Volgens de Franse rekenkamer zijn er 243 'belastingen met een lage opbrengst'. Neem bijvoorbeeld het kentekenbewijs voor voertuigen. Daar gelden vier verschillende belastingen voor: een regionale belasting, een CO₂-heffing, een vaste beheerbelasting en een vergoeding voor de levering van het document. Deze bonte opsomming gaat verder met vaak zeer specifieke belastingen: bijdragen aan beroepsopleidingen, belastingen toegewezen aan kamers van koophandel, verzekeringsheffingen, sectorale bijdragen, belastingen op kernenergie, waterbelasting, gokheffingen, belastingen ten behoeve van lokale instellingen voor het beheer van grondbezit, en ga zo maar door.

Veel van deze voorbeelden zijn een erfenis uit het verleden of het resultaat van politieke compromissen. Over het geheel genomen dragen ze bij aan het creëren van een belastingsysteem dat aanzienlijk complexer en omslachtiger is dan elders in Europa. Het is ongetwijfeld ook een factor die de steeds terugkerende economische problemen van de afgelopen jaren verklaart.

Om in de gaten te houden

Tenzij er een verrassing komt, zal de ECB naar verwachting haar beleidsrente op 11 juni met 25 basispunten verhogen tot 2,25%. En misschien blijft het daar niet bij! Afgaand op de ontwikkelingen op de geldmarkt zou er dit jaar nog minstens één stijging van vergelijkbare omvang kunnen plaatsvinden. Dit is zorgwekkend, omdat de groei in de eurozone vertraagt en de inflatie, ook al bedroeg deze in mei 3,3% op jaarbasis, nog lang niet de piek van 2022 en het huidige niveau in de Verenigde Staten van 3,8%* heeft bereikt.

Om dit te begrijpen moeten we de Europese monetaire geschiedenis onder de loep nemen.

In veel opzichten is de ECB de erfgenaam van de Bundesbank. Ze wordt nog steeds beïnvloed door haar ideologie en diepgewortelde angst voor inflatie. Na de oliecrisis van 1973 reageerde de Bundesbank sneller dan andere centrale banken, waardoor zij de inflatie beter kon beteugelen.

Tegenwoordig lijkt de ECB inspiratie te willen putten uit dit precedent. Het is maar de vraag of dat verstandig is. Anders dan in de jaren zeventig wijst alles erop dat de huidige inflatie van voorbijgaande aard is en dat er deze zomer een piek van rond de 3,7% zou kunnen worden bereikt.

*Laten we niet vergeten dat de berekeningsmethode aan beide kanten van de Atlantische Oceaan verschillend is.

Wist u het al?



Volgens Bloomberg presteerden de aandelen waar particuliere beleggers de voorkeur aan geven in mei 16 procentpunten beter dan de aandelen die favoriet zijn bij beleggingsfondsen – een record sinds 2018. Particulieren werden lang gezien als marktvolgers, maar ontpoppen ze zich nu tot de nieuwe trendsetters?