Door Frédéric Lejoint.

Na enkele jaren van aarzeling lijken de omstandigheden nu gunstig voor een terugkeer naar het voorplan van bedrijven die oplossingen bieden in de energietransitie.

Adrien Dumas staat sinds begin 2020 aan het hoofd van het fonds Mandarine Global Transition (ISIN : LU2257980289). In die hoedanigheid heeft hij de euforie van het begin van het decennium rond aandelen gerelateerd aan de energietransitie meegemaakt, evenals de minder gunstige jaren die volgden. Het fonds heeft een drie-sterrenbeoordeling op Morningstar, met een geannualiseerd rendement van 7,7% over de afgelopen drie jaar.

Optimismefactoren

Na een jaar 2025 dat deze thematiek nieuw leven inblies, schat hij in dat de vooruitzichten nu opnieuw gunstiger zijn geworden, met name na de gebeurtenissen in de Perzische Golf die de noodzaak voor westerse economieën om minder afhankelijk te worden van fossiele brandstoffen opnieuw op de agenda hebben gezet. «Ondanks de teleurstellende beursresultaten zijn transitietechnologieën wereldwijd in een stevig tempo blijven uitrollen, simpelweg omdat ze inmiddels concurrerender zijn dan technologieën op basis van fossiele brandstoffen».

Hij wijst erop dat drie factoren nu een toename van investeringen naar deze spelers sturen: de behoefte aan soevereiniteit in de energieproductie, de relokalisatie van industrieën naar ontwikkelde landen en de uitrol van datacenters. «Bovendien biedt de energietransitie, tegenover beursindices die sterk geconcentreerd zijn op een paar grote Amerikaanse kapitalisaties, andere groeimotoren voor de komende maanden».

Geen bruin

Mandarine Global Transition is een fonds met het Belgische duurzaamheidslabel Towards Sustainability, een van de meest veeleisende op het vlak van selectie van portefeuillebedrijven. «Voordat bedrijven in aanmerking kunnen komen, moeten ze minstens 30% van hun omzet realiseren met producten of diensten die bijdragen aan de uitdagingen van de energietransitie, op basis van de Europese taxonomie».

Het fonds hanteert een strikte selectie door alle «bruine» activiteiten uit te sluiten, en sluit dus gas, kolen, olie of palmolie uit vanaf de eerste euro. «We richten ons ook op bedrijven die duidelijke verbintenissen zijn aangegaan om hun koolstofvoetafdruk of waterverbruik te verminderen». In de praktijk resulteert dit in een beleggingsuniversum dat zich beperkt tot 550 bedrijven, met een portefeuille die hoofdzakelijk bestaat uit volwassen technologieën met aanzienlijke kasstromen, met als doel ze op lange termijn te bewaren (circa 30% van de bedrijven zit al sinds 2020 in de portefeuille). «De rest van de portefeuille is belegd in meer opkomende of disruptieve technologieën met een hoog potentieel».

Flexibiliteit

Sinds de lancering van deze strategie werd Adrien Dumas ertoe gebracht de positionering van de portefeuille ingrijpend te wijzigen. «Terwijl Europa in 2020 goed was voor 60% van onze activa onder beheer, vertegenwoordigt het gewicht nu slechts 20%». Dit is ook een vaststelling die hij doet met betrekking tot de ecologische ambities van het Oude Continent. «Europa heeft zijn ambities sinds 2020 alleen maar teleurgesteld», en hij wijst met name op de traagheid in de uitrol van de begrotingsenveloppen in het kader van de Green New Deal. Ondanks een aanvankelijk zeer gunstige uitgangspositie voor Europese groepen, stelt hij vast dat ze nu een achterstand hebben opgelopen ten opzichte van de concurrentie, bijvoorbeeld op de Chinese producenten van elektrische voertuigen.

Ondanks de regelmatige klimaatsceptische uitspraken van Donald Trump wijst hij erop dat 50% van zijn portefeuille nu belegd is in de Verenigde Staten. «De relokalisatie van de productie van halfgeleiders en de investeringen in datacenters gaan gepaard met een zeer snelle stijging van de energiebehoeften». En vanuit dat perspectief behoort zonne-energie vandaag tot de meest competitieve.

Op dezelfde manier vertegenwoordigt Azië nu 30% van de activa onder beheer. «We zijn het afgelopen anderhalf jaar meer teruggekeerd naar China, met name op bedrijven die profiteren van het laatste vijfjarenplan om hun technologieën naar Zuidoost-Azië te exporteren». Tegelijkertijd hebben Japan en Korea massale plannen voor energiesoevereiniteit gelanceerd om hun sterke afhankelijkheid van olie en gas uit het Midden-Oosten te doorbreken.

Sectorale voorkeuren

Op sectoraal niveau geeft het fonds de voorkeur aan segmenten die de beste zichtbaarheid op lange termijn bieden, terwijl het zorgt voor een goede diversificatie tussen de verschillende marktsegmenten (elektrische mobiliteit, hernieuwbare energie, decarbonisatie, groene gebouwen, enz.). «We bestrijken dus een breed scala aan sectoren. Energie-efficiëntie vormt een sterke pijler, met name via Quanta Services, een groep gespecialiseerd in het onderhoud van elektriciteitsnetten waarvan de groei sterk is versneld door de toegenomen vraag gerelateerd aan AI». Adrien Dumas wijst ook op de vernieuwingscyclus van het spoorwegwagenpark in de Verenigde Staten, die gunstige vooruitzichten biedt voor groepen gespecialiseerd in de productie van hybride of elektrische locomotieven.

«We hebben echter al onze blootstelling aan de waterstofsector verkocht, omdat we snel tot de conclusie kwamen dat deze technologie niet snel in staat zal zijn om te concurreren met andere vormen van hernieuwbare energie». Op dezelfde manier blijft hij op afstand van windenergie, die wereldwijd moeite heeft marktaandeel te winnen.

Obligatierentes

Ondanks deze gunstige vooruitzichten, ondersteund door de gebeurtenissen in Iran, wijst Adrien Dumas erop dat het traject van de rentevoeten een belangrijke factor blijft voor de prestaties van aandelen die betrokken zijn bij de energietransitie. «Een te agressief monetair beleid of een aanhoudende inflatoire schok gerelateerd aan geopolitieke spanningen in het Midden-Oosten zouden economische actoren ertoe kunnen aanzetten bepaalde grote infrastructuurprojecten uit te stellen».