De Antwerpse vermogensbeheerder groeide in tien jaar van 100 naar 820 miljoen euro. Een factormodel op basis van academisch onderzoek vormt de ruggengraat. Dit jaar kreeg die strategie ook een eigen fonds.

FinFactor

Toen een groep ervaren private bankiers in november 2016 een FSMA-vergunning kreeg voor een eigen beleggingsonderneming, beheerden ze samen 100 miljoen euro. Tien jaar later staat FinFactor op 820 miljoen euro onder beheer en advies. Dat is een groei van 23 procent per jaar. Van dat vermogen zit 435 miljoen in discretionair beheer en 385 miljoen in beleggingsadvies. Het bedrijf telt zes partners en elf medewerkers. ‘We komen allemaal uit grootbanken en het asset management. Van daar namen we het beste mee en daarop bouwden we ons eigen model’, zegt Philippe Mahieu, partner en gedelegeerd bestuurder. ‘Bij een bank zijn bewaring, advies en producten één geheel. Wij halen die uit elkaar, zodat elke schakel doet waar ze het best in is.’

Onafhankelijk en dichtbij

De effecten van de klant blijven bij een depotbank naar keuze, zoals KBC Securities, ABN AMRO, Banque de Luxembourg of Saxo Bank. FinFactor selecteert de instrumenten en bouwt de portefeuille. Het rekent één vergoeding aan op het beheerde vermogen. Retrocessies op fondsen gaan integraal terug naar de klant. Voor de uitwerking van fiscaal en patrimoniaal advies werkt het kantoor met externe specialisten, die de klant rechtstreeks factureren.

Elke beheerder volgt hoogstens vijftig families op en zit elke maand mee in het beleggingscomité. De zes partners zijn ook de eigenaars van het bedrijf, en dat trekt een bepaald soort klant aan. ‘De meeste van onze klanten zijn zelf ondernemer’, zegt Linda Hofman, partner en gedelegeerd bestuurder. ‘Ze herkennen zich in mensen die de stap gezet hebben en zelf risico nemen. Wij zitten naast de klant, niet tegenover hem.’ Voor vennootschappen bouwde FinFactor een aparte aandelenportefeuille met DBI-fondsen.

Vier factoren, geen black box

Het hart van FinFactor is een aandelenmodel dat partner en chief investment officer Steven Nuyts al vóór de oprichting ontwikkelde. Het draait sinds eind 2013 op echte portefeuilles. Nuyts vertrekt vanuit de gedragseconomie. ‘Mensen zijn niet gemaakt om op de beurs te beleggen. Door emoties en denkfouten vergissen we ons, en we herhalen die vergissingen. In de sector doet men soms smalend alsof dat enkel voor particulieren geldt. Mijn ervaring is dat professionals er even gevoelig voor zijn.’ Daarom laat hij een model beslissen.

Uit de honderden factoren in de academische literatuur koos Nuyts er vier waarvoor zowel onderzoek als een economische logica bestaat. Het gaat om de kwaliteit van de gerapporteerde cijfers, de inkoop van eigen aandelen, de waardering en het momentum in de winstverwachtingen. Elke maand krijgen zo 1.790 aandelen wereldwijd een score. Uit de beste scores kiest het model de aandelen waarvan de winstverwachtingen versnellen. ‘Of een analist buy of sell zegt, maakt ons niet uit. Wel hoe hij zijn winstramingen aanpast’, zegt Nuyts. De portefeuille telt een dertigtal aandelen van hoogstens 5 procent elk.

Sinds de start leverde de modelportefeuille 382 procent op, tegenover 281 procent voor de benchmark. Dat is 13,0 procent per jaar tegenover 11,0 procent, vóór kosten en taksen. Het model won in heel verschillende markten. In 2021, het jaar van de groeiaandelen, haalde het 36,5 procent tegenover 25,7 procent. In 2022, toen value het stokje overnam, beperkte het zijn verlies tot 3,5 procent, tegenover 12,4 procent voor de markt. In 2025 bleef het wel achter, toen kwaliteitsaandelen achter bleven op de markt en de dollar op de prestatie woog. Dit jaar staat de portefeuille tot eind oktober 15,2 procent hoger.

Een eerste eigen fonds

Begin 2026 bracht FinFactor de strategie ook onder in een eigen openbare bevek naar Belgisch recht, FinFactor Global Investment Funds, met het compartiment Multifactor Global Equity. Op zeven maanden haalde het fonds meer dan 200 miljoen euro op. Binnen het fonds gebeuren de maandelijkse herwegingen zonder beurstaks en zonder dat de klant bij elke rotatie een meerwaarde realiseert. Het fonds heeft risico-indicator 3 op 7 en een aanbevolen beleggingshorizon van minstens vijf jaar. Nuyts blijft nuchter. ‘Het is maar een vehikel. Ik verkoop liever de strategie. Die kan via individuele lijnen, via het fonds of via een verzekeringsmandaat.’

Actief waar het kan, passief waar het past Naast het aandelenmodel bouwt Mahieu modelportefeuilles volgens een kern-satellietbenadering. De kern bestaat uit brede indexbeleggingen, actief beheerde fondsen die dicht bij hun index blijven en obligaties van hoge kwaliteit. De satellieten spelen in op factoren, thema’s, kleinere bedrijven en groeilanden. Elke bouwsteen komt uit een screening van meer dan 50.000 fondsen en ETF’s. Enkel het eerste kwartiel van elke categorie komt in aanmerking. Levert actief beheer in een categorie geen aantoonbare meerwaarde, dan wordt het een ETF. ‘Al in 2019 behoorden we tot de pioniers die een volledige portefeuille met ETF’s opbouwden’, zegt Mahieu. ‘Het klopt dat lang niet elk actief fonds na kosten meerwaarde levert. Maar wie actief beheer helemaal afschrijft, gooit het kind met het badwater weg. Bij ons komt een fonds enkel in de portefeuille omdat het zijn plaats verdient, nooit omdat het verkocht moet worden.’ Ook het concentratierisico blijft bewust laag. Amerikaanse aandelen wegen ongeveer 40 procent, tegenover zowat driekwart in de wereldindex.

Geduld op de proef

Mahieu kijkt ook naar de lange cyclus van de markten. De Shiller-koers-winstverhouding staat voor de Amerikaanse markt boven 40. Enkel rond de eeuwwisseling lag ze ooit hoger. ‘Op korte termijn zeggen zulke indicatoren weinig over de richting van de beurs. Voor wie op lange termijn belegt, zijn ze wel een belangrijk aandachtspunt.’ Aandelen blijven volgens hem de sterkste motor voor vermogensopbouw. ‘Maar de risicotolerantie van veel beleggers is de voorbije jaren nog niet echt getest. Hoe reageren ze in een langdurige salamicrash, waarbij de beurs jaar na jaar wat terrein verliest?’

Daarom krijgen obligaties opnieuw een rol als buffer. De Duitse tienjaarsrente bereikte eind september 3,64 procent, het hoogste peil sinds 2009. FinFactor verlengde de looptijd van zijn obligaties, enkel in papier van hoge kwaliteit. ‘Een obligatie hoeft geen extra risico meer te dragen om een mooi rendement op te leveren.’

Advies blijft, met eigen software

Veel kleinere spelers bouwen adviserend beheer af onder druk van de regelgeving. FinFactor investeert er net in. Een eigen tool schrijft met AI, in een gesloten omgeving, een voorstel van motivering op basis van de input van de beheerder en de geschiktheidstests. Zo houdt de beheerder meer tijd over voor het gesprek met de klant.

De volgende tien jaar

De ambitie is om er elk jaar 100 miljoen euro bij te doen, vooral via mond-aan-mondreclame. ‘Performance is belangrijk, maar vóór performance komt vertrouwen’, zegt Nuyts. Mahieu kijkt vooral naar de families achter de cijfers. ‘Elke familie die ons haar vermogen toevertrouwt, geeft ons iets kostbaars in handen. Dat vertrouwen willen we ook de komende tien jaar verdienen, met de passie en ondernemingszin van dag één en de kennis van vandaag.’