Christopher Dembik, Senior Investment Strategy Adviser Pictet Asset Management

We stevenen recht op een muur af, maar niemand lijkt zich daar zorgen om te maken. De gasvoorraden in de EU, met Duitsland als grootste zorgenkind, staan voor september uitzonderlijk laag: ze zijn slechts voor 66,9%* gevuld. Hoe is het zover kunnen komen? En waarom ziet het er voorlopig niet naar uit dat de situatie snel zal verbeteren?

1. Een bijzonder strenge Europese methaanverordening

De EU Methane Emissions Regulation legt gasleveranciers van buiten Europa geleidelijk strengere eisen op voor het meten, rapporteren en terugdringen van de methaanuitstoot. Voor sommige leveranciers kunnen de kosten en de complexiteit van die verplichtingen de Europese markt minder aantrekkelijk maken, waardoor zij zich liever op andere afzetmarkten richten.

2. De sluiting van de Straat van Hormuz en het wegvallen van gas uit Qatar en de Emiraten

De oorlog in Iran heeft ervoor gezorgd dat er sinds maart meer dan 50 miljard m³ gasequivalent aan lng uit Qatar en de Verenigde Arabische Emiraten van de wereldmarkt is verdwenen. De hogere productie in Noord-Amerika heeft slechts ongeveer twee derde van dat tekort kunnen opvangen.

3. Het wegvallen van de laatste Russische gasleveringen vanaf januari 2027 (ca. 12% van de Europese invoer, goed voor 15 miljard euro)

Daardoor wordt Europa nog afhankelijker van Amerikaans lng, waarvan de prijs sterker wordt bepaald door de internationale concurrentie, wat deze winter tot structureel hoge prijzen zou kunnen leiden.

Toch is het niet alleen kommer en kwel.  De investeringen in de energietransitie zullen hierdoor immers versnellen.

*gegevens per 7 september.

Om in de gaten te houden

De geldmarkt weet niet goed welke kant ze op moet. Een tiental dagen geleden werd er nog van uitgegaan dat de Fed de rente in september ongewijzigd zou laten en daarna een versoepelingscyclus zou aanvatten. Intussen blijkt uit de Amerikaanse werkgelegenheidscijfers dat de arbeidsmarkt goed standhoudt. Bijgevolg verwacht de markt nu eerder een renteverhoging met 25 basispunten deze week, gevolgd door nog twee verhogingen in oktober en december. Dat lijkt ons duidelijk overdreven. Eén ding staat wel vast: onder Kevin Warsh houdt de Fed de kaarten graag tegen de borst als het gaat om de richting van het Amerikaanse monetair beleid op korte termijn.

Wist u het al?

RIP Air Jordans uit onze jeugd. Na een aantal uiterst woelige jaren is het aandeel Nike 80% onder zijn piek gezakt en verdwijnt het eind deze maand na 18 jaar uit de S&P 500. Twee factoren liggen aan de basis van de problemen bij Nike:

• Het schrappen van de verschillende sportcategorieën ten voordele van een algemene marketingaanpak, waardoor Nike klanten van zich heeft vervreemd en het retailnetwerk verzwakt is;

• Het mislukte parcours in China, waar de verkoop vanaf 2020 begon in te storten door de concurrentie van twee lokale spelers: Anta Sports (dat 30% van Puma bezit) en Li-Ning, een sterk lokaal verankerd monomerk met 8.000 verkooppunten in het hele land.

Het verhaal van Nike staat niet op zichzelf. Het illustreert hoe moeilijk het voor sportkledingmerken, en zelfs voor luxemerken, wordt om hun marktaandeel in China vast te houden nu de Chinese consument steeds vaker voor merken van eigen bodem kiest.