Yann Giordmaïna, Head of Value en beheerder, LFDE.

Ongeacht de marktomstandigheden blijft één principe onveranderlijk: dat van waardering. Een vangnet dat des te belangrijker is nu de markten gekenmerkt lijken te worden door talrijke extreme schommelingen en een vorm van uitbundigheid die niet altijd rationeel is. Door tegen de stroom in te denken, biedt “Value”-beheer tal van kansen.

Beleggers ontsnappen niet aan de menselijke aard: van de ‘tulpenmanie’ in de 17e eeuw tot de dotcom-zeepbel aan het begin van de 21e eeuw en de spoorwegboom in de 19e eeuw – we worden aangetrokken door wat glanst. Dit fenomeen wordt versterkt door algoritmische instrumenten en vormt zowel een risico voor marktdeelnemers als een kans voor de “Value”-benadering, omdat de realiteit de excessen uiteindelijk altijd inhaalt. En de realiteit op de beurs is de waardering. Binnen de “Value”-afdeling van LFDE, met een beheerd vermogen van € 3,5 miljard [1], zijn we ervan overtuigd dat een pragmatische en methodische aanpak kansen op de lange termijn biedt.

Hoewel “Value” een eeuw lang werd beschouwd als de aristocratie van het beleggen, is het imago ervan de afgelopen twee decennia minder nobel geworden. Van staal tot de automobielsector: we lijken ver verwijderd van de aantrekkingskracht van groeibeleggen. Vasthouden aan dergelijke clichés is volgens ons een verkeerde kijk op de zaak. De onderwaardering kan zich namelijk overal voordoen: van software tot luxegoederen, van consumptiegoederen tot de farmaceutische industrie. Voor ons, als langetermijnbeleggers, heeft elke sector, elk bedrijfsmodel en elk bedrijf zijn eigen maatstaven. Wij zijn van mening dat er geen “Value”-sectoren of -bedrijven bestaan, maar wel een filosofie van langetermijnbeleggen. Het internationale Spaanse cosmetica- en parfumbedrijf Puig is hier een goed voorbeeld van: de waardering is sinds de beursgang in april 2024 gehalveerd, terwijl de merkenportefeuille zijn relevantie behoudt. Een belangrijk voorbeeld van ‘value’, waarbij de onderwaardering volgens ons gepaard gaat met echte activakwaliteit.

Fusies en overnames als drijvende krachten

De toename van fusies en overnames die we de afgelopen maanden hebben waargenomen, met name in het Verenigd Koninkrijk, weerspiegelt dit mechanisme goed. De Britse beurs, die de afgelopen jaren verwaarloosd en ondergewaardeerd was, zag kopers terugkeren: niet financiële spelers, maar industriëlen die geïnteresseerd zijn in specifieke sectoren. Een sterk signaal, want wanneer professionals uit een bepaalde sector een kans op waardestijging zien, bevestigt dat dat er inderdaad een ongerechtvaardigd prijsverschil bestond.

Wanneer dergelijke kapitaaltransacties plaatsvinden in de bedrijven waarin wij beleggen, bevestigen ze het vooraf verrichte onderzoek. De daarmee gepaard gaande controlepremie is de bonus. De energiedistributeur DCC illustreert dat er nog steeds een kloof bestaat tussen de beurswaarde en de intrinsieke waarde. Nadat DCC een eerste voorstel had afgewezen omdat het als onvoldoende werd beschouwd, ontving het een herzien voorstel dat een premie van meer dan 30% vertegenwoordigde ten opzichte van de gewogen gemiddelde koers van de drie maanden voorafgaand aan de eerste benadering. Een ander voorbeeld is Tate & Lyle, een speler in de agrovoedingsindustrie. Het bod van de Amerikaanse groep Ingredion vertegenwoordigt een premie van 64% ten opzichte van de laatste beurskoers vóór de aankondiging van de onderhandelingen. Deze positionering biedt de waarde die de markt pas laat heeft erkend, ondanks de ingrijpende transformatie van de groep, die is geëvolueerd van een profiel dat van oudsher verbonden was met suiker naar een platform voor speciale ingrediënten.

Onderschatting en katalysator: twee pijlers van de “Value”-selectie

In onze “Value”-benadering is het essentieel – en het meest subtiel – om de katalysator te identificeren: een operationeel, sectoraal of regelgevend element dat de markt ertoe zal aanzetten om de kloof tussen de koers en de werkelijke waarde van een onderneming te dichten. Zonder katalysator kan een ondergewaardeerd aandeel voor onbepaalde tijd ondergewaardeerd blijven.

Een ander centraal analyse-instrument van ons beheer bij LFDE is het rendement op geïnvesteerd kapitaal (ROCE), dat de winst- en verliesrekening en de balans met elkaar verbindt. Hiermee kan de kwaliteit van bedrijfsmodellen worden beoordeeld, verdergaand dan louter waarderingsmultiples. We richten ons op marktsegmenten. Deze discipline leidt ons sinds de afgelopen zes maanden naar modellen die een goed inzicht bieden in de herverdeling van kapitaal, zoals banken of de energiesector. Over het algemeen volgen we de consumptiesector al vijf jaar met belangstelling. Dit segment, dat zowel basis- als discretionaire consumptiegoederen omvat, bestaat uit een breed spectrum aan bedrijven die we benaderen vanuit het perspectief van de kracht van de merken.

Zowel op het Europese vasteland als in het Verenigd Koninkrijk constateren we over het algemeen dat kleine en middelgrote aandelen, die vaak ondergewaardeerd zijn, slechts weinig kapitaal aantrekken. Dit in de schaduw staande segment vormt echter de kern van de industriële geschiedenis.

“Value”, een duurzame basis, geen tactische gok

Hoewel “Value”-beleggen een duidelijk geïdentificeerd risico met zich meebrengt, de “value trap”, is het juist van belang om de fundamentele redenen voor deze onderwaardering te begrijpen. De valstrik ontstaat wanneer de initiële analyse onjuist is, of het nu gaat om de fundamentele factoren van de onderneming, de sector of de macro-economische context, en de onderwaardering aanhoudt of verergert in plaats van te verdwijnen. De belegger denkt dat hij goedkoop koopt; in werkelijkheid koopt hij tegen de juiste prijs, of zelfs boven de juiste prijs. Daarom is het volgens ons onontbeerlijk om uit te gaan van een gedetailleerd inzicht in de bedrijfsmodellen, de conjunctuur en de sectoren, en tegelijkertijd in te spelen op economische cycli en marktontwikkelingen. Een methodologie die de kern van het economisch functioneren raakt, is volgens ons doorslaggevend.

De “Value”-benadering is geenszins een tactische mogelijkheid die alleen wordt benut op basis van factoren zoals renteschommelingen of fusie- en overnamemogelijkheden; volgens ons hoort deze benadering permanent thuis in de kern van de portefeuille. De “Value”-benadering biedt een onderscheidend rendementsprofiel, dat de algehele opbouw van een assetallocatie verrijkt en de belegger of de allocator in staat stelt de opbouw van een portefeuille op de lange termijn beter te sturen door zich aan te passen aan de marktomstandigheden.

In een markt waar trendy thema’s en de druk van benchmarks aanzetten tot uniformiteit en kortetermijndenken, is een benadering die is gebaseerd op waardering, de kwaliteit van het bedrijfsmodel en geduld een beheerstijl die ertoe bijdraagt dat de prestaties worden verankerd in de soliditeit van de reële economie.

[1] Per 30.06.2026